Przenikanie


Wszystko się przenika nawzajem. To, co dla nas materialne, darzymy zarówno uczuciami, jak i emocjami, myślimy na ten temat, tworzymy nowe rzeczy, sprawiamy, były dla nas coraz bardziej komfortowe, byśmy mogli widzieć w nich swój własny rozwój, postęp by ukazywały nam nasza ewolucję. To, co dla nas materialne, potrafimy darzyć takim samym uczuciem, jak i siebie nawzajem. A dzięki temu, wszystko, co postrzegamy jako część siebie, uczy się tego, co nas otacza. Poprzez zaś obcowanie z tym, co sami tworzymy i co zachwyca nas w dziele innych, uczymy się czuć z tym jedność. Jeśli zaś jej nie umiemy czuć, uczymy się doprowadzać do niej. Wszystko więc z jedności i do jedności wraca. Taka nasz droga. Pełna zjawisk i rozproszenia. W końcu jednak wszystko i tak cichnie, burze przemijają, natura rzeczy ukazuje się w pełnej, swojej krasie.