Porozumienie na poziomie duszy


- Posłuchaj mnie! – mówimy, gdy chcemy do kogoś dotrzeć.

- Czy Ty w ogóle mnie słuchasz?! – irytujemy się, gdy czujemy, że uwaga drogiej strony jest rozproszona.

- Czy Ty rozumiesz w ogóle, co ja do ciebie mówię?! – denerwujemy się, widząc, że nasze słowa trafiają w pustkę.

Jak często nasz dialog z drugą osobą, wygląda właśnie w ten sposób? 

Mówimy do kogoś, licząc na to, że będziemy wysłuchani. Czasami, oprócz wysłuchania, liczymy jeszcze na zrozumienie, z tym jednak jest gorzej, gdy nasz rozmówca jest kompletnie rozkojarzony lub przebywa, w swoim własnym świecie. Jeszcze bardziej nas irytuje, gdy ten, do którego mówimy, zaczyna demonstracyjnie sprawdzać przy nas pocztę w telefonie, lub robi coś równie denerwującego, pokazując nam, że w sumie ma gdzieś to, co do niego mówimy.

Zrozumiałym oczywiście jest, gdy nasz rozmówca mówi głupoty i nie jesteśmy ich w stanie znieść. Pouczeń także nikt nie lubi. Żalenia się? Tu już bywa różnie, bo do jakiegoś stopnia, jeszcze jesteśmy w stanie to wytrzymać, ale, jak długo? Krytyki? Zależy od świadomości krytykującego i otwartości słuchającego krytyki. Jeśli jest konstruktywna, nawet da się jej wysłuchać i wyciągnąć jakieś wnioski. Przekleństw lub narzekania? Tu także bywa różnie, bo i my czasami lubimy ponarzekać w specyficzny sposób.

Rzadko jednak się zdarza, iż naprawdę rozumiemy tego, który do nas mówi, ale się zdarza i warto to w sobie pielęgnować i rozwijać. Dzieje się zaś to wtedy, gdy nasze rozumienie rozwija się najpierw w stosunku do nas samych. Wtedy to właśnie, gdy sami siebie jesteśmy w stanie usłyszeć i nie uciekamy od siebie samych w światy marzeń, używek, wirtualnych gier lub Internetu, wtedy to możemy w końcu usłyszeć swój wewnętrzny głos, a także wewnętrzny głos innych ludzi. Wtedy też możemy poczuć własną obecność i obecność innych wokół nas, prawdziwą obecność. Wtedy właśnie spotykamy się na poziomie duszy, nasz dialog jest dużo głębszy, nasze słowa płyną prosto z serca, wtedy możemy naprawdę poczuć siebie.



Ostatnio dodane

Wiele osób, które doznają jedności z inną duszą, myli często to doznanie z wyobrażeniem o stanie wiecznej błogości, miłości czy też rozkoszy, (...)


Cudownie, jesteś w tym gronie osób, które nie maja konfliktu z bliźniakiem. Lubicie się, a nawet więcej, kochacie, szanujecie nawzajem, swoją drogę (...)


Jakże często słyszę od którejś z części połówkowej duszy: w nikim się więcej nie zakocham, nikogo już nie zechcę, moje życie (...)


Można to powtarzać w nieskończoność. Odpuść. Daj sobie spokój. Idź własną drogą. Zajmij się sobą. Tylko…jak mamy odpuścić? Przecież to (...)


I tak by było najlepiej. Tylko, komu by się chciało czekać?  Niecierpliwość, to jeden z najczęstszych problemów, z którym muszą (...)


Ktoś zapytał mnie ostatnio, dlaczego tylko z połówką można doznać jedności?  Byłam mocno zdziwiona tym pytaniem, choć to nie (...)


Tak, wiem, przeżywasz właśnie swoje WOW! Zaczęło się i nie do końca wiesz, co się z Tobą dzieje, a zapewne dzieje i to (...)


Jednym z częstszych przypadków, występujących wśród bliźniaków, jest różnica w poziomie, osiągniętego poziomu rozwoju duchowego. Szczególnie, gdy jedno z bliźniąt duchowych rozwija (...)