przebudzenie


Następnego dnia, gdy dochodzę do polany na końcu półwy- spu, z daleka dostrzegam Mateusza, który siedzi dokładnie w tym samym miejscu, w którym ja znajdowałam się wczoraj. Głowę ma pochyloną, jakby coś czytał lub przeglądał. Przez chwilę stoję w pewnej odległości, przyglądając mu się uważnie. Przez niego nie spałam całą noc, a moje myśli raz za razem po- wracały do jego oczu. Nie wiem nawet, ile razy przeglądałam zdjęcia, które zrobiłam mu na polanie. Mama od razu zauważyła, że coś się ze mną dzieje (...)

Powieść zaczyna się wierszem Leśmiana. I nie jest to przypadkowo wybrany wiersz.  Nie tylko bardzo go lubię, ale też ma w sobie coś, co zawsze mocno mnie poruszało, wywoływało wręcz mrowienie na ciele. Dodając go na poczatku powieści, chciałam oddac po prostu hołd mojemu ulubionemu poecie, jak powrócić na chwilę do czasów, gdy recytacja wierszy i udział w licznych konkursach recytatorskich, była moją codziennością. DUSZA W NIEBIOSACH(Bolesław Leśmian) Przybyła dusza na klęczkach do nieba w Bożą obczyznę. Nie chciała patrzeć na gwiazdy i na wieczności pierwszyznę. (...)

– Masz już plany na wakacje? – Wojtek przysunął się do mnie, stając za moimi plecami. Odwróciłam się, zdziwiona jego widokiem. – Co ty tu robisz? Wracaj do swojej klasy, zaraz cię pewnie będą wyczytywać, byś odebrał nagrodę. – Spokojnie, w razie czego udam, że jestem z twojej klasy – mówi, sięgając po moją nagrodę. – Chyba mnie za to nie zo- stawią na następny rok w szkole? Zaczynamy się śmiać, niestety, zbyt głośno, bo kilka par oczu zwraca się (...)

– Chodź, musimy zjeść kolację. Przedstawię ci też kogoś. – Kogo? – Mojego brata, Maxa. Mateusz bierze mnie za rękę i schodzimy do kuchni. Już z daleka zauważam postać stojącą przy blacie jednej z sza- fek. W kuchni panuje półmrok, a małe światełka, rozmiesz- czone wzdłuż dolnej linii szafek, nie rzucają wystarczającego światła, bym mogła wyraźnie zobaczyć jego twarz. Dopiero gdy podchodzimy bliżej, z mroku wyłania się postać bar- dzo elegancko ubranego mężczyzny. Jest równie wysoki, jak Mateusz, ale szczuplejszy. Ma także krótsze włosy, (...)

Każda powieść opowiada jakąś historię i nie inaczej jest i w tym przypadku, ale nie liczcie na standardową powieść o miłości, jak wielu pewnie się spodziewa. Ta powieść ma zabrać was do zupełnie innego, zapewne mało znanego wam świata, świata ze snów. Ma obudzić w was pierwotne pragnienie bliskości i miłości. Ma otworzyć was na poszukiwanie swojej własnej drogi do siebie, do swojego wnętrz, do swej duszy. Jak każda powieść tak i ta została osadzona w pewnym miejscu. Od razu podpowiem, to miejsce istnieje naprawdę. I jest (...)



    Ostatnio dodane

    W momencie, gdy twój bliźniak postanawia zniknąć z twojego życia, nie załamuj się proszę. To nie jest naprawdę koniec świata. (...)


    Gdy ktoś naprawdę wchodzi z Tobą w jedność, nie ucieka po chwili, nie manipuluje, nie chce cię zawłaszczać ani traktować jak (...)


    Czasami zdarza się, iż tak bardzo pragniemy znaleźć swój bliźniaczy płomień, iż zaczynamy postępować kompletnie nierozsądnie, podłączając się pod każdą (...)


    Bardzo często spotykam się z przekonaniem, iż, skoro dwie części duszy się odnalazły, to powinny już ze sobą być do (...)


    A jeśli to nie on? Jeśli się pomyliłam/pomyliłem? Chwile zwątpienia zdarzają się każdemu. W tym jednak przypadku, gdy coś (...)


    Tak, szkoda, że Ty za mną nie, można by było dodać. Jak często zdarza się, że nasze wyobrażenia przerastają (...)


    Gdy już się odnajdziecie, gdy już się rozpoznacie, najpierw poczujesz jedność. Połączy się w was to, co osiągnęło najwyższy pułap (...)


    Gdy już spotkałaś swojego bliźniaka lub spotkałeś bliźniaczkę, wybierzecie sobie opcję, możesz zrobić kilka rzeczy, które sprawią, że zamiast (...)