W swoim spojrzeniu


Nauczyliśmy się patrzeć na wszystko z zewnątrz, nawet na samego siebie. Tak też siebie samych oceniamy, zewnętrznie, poprzez wygląd, poprzez odbiór percepcyjny, marząc o tym, by dotrzeć do swojego wnętrza, do swojego wewnętrznego Ja, ale, czy ono jest rzeczywiście tak daleko, by się do niego modlić, kierować w jego stronę swoje pragnienie, marzyć o chwili, gdy spojrzymy na świat z jego poziomu. To co zatem robimy, gdy wypowiadamy swoje imię, gdy mówimy, Ja..., gdzie wtedy jest nasza świadomość? 
Wypowiedz na głos Ja, a później swoje imię i poczuj, gdzie wtedy jesteś. To takie małe zadanie na dziś.



Ostatnio dodane

Cudownie, jesteś w tym gronie osób, które nie maja konfliktu z bliźniakiem. Lubicie się, a nawet więcej, kochacie, szanujecie nawzajem, swoją drogę (...)


Jakże często słyszę od którejś z części połówkowej duszy: w nikim się więcej nie zakocham, nikogo już nie zechcę, moje życie (...)


Można to powtarzać w nieskończoność. Odpuść. Daj sobie spokój. Idź własną drogą. Zajmij się sobą. Tylko…jak mamy odpuścić? Przecież to (...)


I tak by było najlepiej. Tylko, komu by się chciało czekać?  Niecierpliwość, to jeden z najczęstszych problemów, z którym muszą (...)


Ktoś zapytał mnie ostatnio, dlaczego tylko z połówką można doznać jedności?  Byłam mocno zdziwiona tym pytaniem, choć to nie (...)


Tak, wiem, przeżywasz właśnie swoje WOW! Zaczęło się i nie do końca wiesz, co się z Tobą dzieje, a zapewne dzieje i to (...)


Jednym z częstszych przypadków, występujących wśród bliźniaków, jest różnica w poziomie, osiągniętego poziomu rozwoju duchowego. Szczególnie, gdy jedno z bliźniąt duchowych rozwija (...)


Na początku jest wow, czasami takie naprawdę wielkie wow i stan, który wynosi nas na najwyższą orbitę, a potem przychodzi otrzeźwienie. (...)